نامه ای از زندانی سیاسی آرش صادقی در مورد شیوع کرونا ویروس

زندانی سیاسی آرش صادقی، زندانی محبوس در زندان رجایی شهر کرج در خصوص شیوع و گسترش ویروس کرونا و تعلل مسئولان کشور در اجرای طرح قرنطینه شهر قم و کنترل این بیماری نامه‌ای سرگشاده نوشته است.

 آقای صادقی با اشاره به سخنان مسئولان و تصمیمات اشتباه آنان مبنی بر ادامه پروازها به کشور چین، برگزاری «انتخابات مجلس» و راهپیمایی ۲۲ بهمن مسئولیت شیوع این ویروس و در خطر بودن جان مردم را بر عهده مقامات مسئول دانسته است.

متن کامل این نامه در ادامه می‌آید:

بعد از سرکوب خونین اعتراضات آبان ماه و سقوط هواپیمای اوکراینی توسط پدافند سپاه پاسداران،

در فقره بیماری کرونا هم یکی از بحران هایی که جامعه ايران با آن روبرو بود، پنهانکاری و آمارهای دروغین مسئولان بود که بر ابعاد بحران افزود.

 در ادبیات حاکمان جمهوری اسلامی همواره یک دشمن فرضی وجود دارد تا در تمامی بحرانها (به جای پذیرش مسئولیت و پیشگیری)

تقصیرها و قصورها به توطئه آن دشمن نسبت داده شود.

آخرین مورد بحث بروز کرونا در ایران بود که به توطئه و شایعه پراکنی دشمنان نسبت داده شد.

تشبیه بیمارستان به سنگر و خط مقدم، تشبیه ویروس کرونا به دشمن،

تشبیه پزشک و پرستار به سرباز، تشبیه درمان به پیروزی و تشبیه مرگ پزشکان به شهادت در چارچوب همین گفتمان تعریف میشود.

البته بکارگیری این گفتمان بهانه ای است برای پنهان کاری، مسدود کردن فضای نقد و توجیه ناکارآمدی حاکمیت و لاغیر.

فقط در سایه این گفتمان است که میتوان درک کرد که چرا جریان پروازها و آمد و شدها از کشور چین، باز نگه داشته شد و صرفا برای باشکوه برگزار کردن.

 یک راهپیمایی حکومتی و انتخاباتی با نتایج از پیش تعیین شده، ریسک به کام مرگ فرستادن هزاران نفر از شهروندان بی اهمیت تلقی گردید.

نکته دقیقا آنجا است که در این نظام ارزشی، مفهومی به عنوان جان انسان فاقد ارزش وجودی میباشد.

 حتی کسانی که از ابتدا در مورد بروز و فاجعه احتمالی انسانی کرونا در ایران (از اواسط بهمن ماه) سخن گفتند توسط باورمندان به این دشمن فرضی،

به خیانت و شایعه سازی متهم شدند.

️حسن روحانی هم، در نخستین جلسه ستاد ملی مبارزه با کرونا گفت:

“توطئه دشمنان ماست که با هراس افکنی زیاد در جامعه کشور را به تعطیلی بکشند.\

اگر فرد مشکوکی دیده شد باید به بیمارستان برود اما همه باید مشغول کار خودمان باشیم. 

اگر موضوعی را ستاد ملی مبارزه با کرونا تصمیم گرفت، آن تصمیم را همگی یک امر لازم تلقی کنند”.

حسن روحانی در ادامه تعطیلی کشور را نتیجه هراس افکنی و توطئه دشمنان میداند.

حسین طائب رئیس سازمان اطلاعات سپاه در جلسه شورای عالی امنیت ملی با قرنطینه کردن قم مخالفت میکند و میگوید:

“قم آبروی اسلام است و قرنطینه کردن قم باعث بهره گیری رسانه ای دشمنان خواهد شد”.

امروز دیگر خبر افشای دروغگویی مسولان جمهوری اسلامی کمتر کسی را متعجب میکند.

بسیاری از مردم ایران به چرخه پایان ناپذیر بی صداقتی حاکمان،

تکذیب رسمیِ وقایع و سپس افشای دروغگویی مسئولان در شبکه‌های اجتماعی عادت کرده‌اند. 

وقتی که حاکمیت تنها منبع اطلاع‌ رسانی باشد و جریان آزاد اطلاعات به بهانه‌های گوناگون مخدوش و محدود شود،

مصلحت‌اندیشی‌های سیاسی و جناحی جای حقیقت را خواهد گرفت و زندگی و جان انسانها در زبان و آمار سیاستمداران به چند عدد و رقم فرو کاسته خواهد شد.

اما چرا حکومت ایران تا این حد از شفافیت و حقیقت می‌هراسد؟

اگر زیستن در چنبره دروغ، ستون اصلیِ نظام تمامیت خواه باشد،

پس جای شگفتی ندارد که مهمترین تهدید برای آن زیستن در دایره حقیقت و واقعیت باشد.

برای همین است که بیش از هر چیز دیگری سرکوب میشود…چون همه مشکلات واقعی و مسائل حیاتی را زیر پوسته ضخیمی از دروغها پنهان کرده‌اند.